เอาล่ะ เรื่องที่อยากจะแชร์ในวันนี้ ก็ ... เป็นเรื่องที่ 'ดูเหมือนจะเล็ก' แต่หงีคิดว่า 'เป็นเรื่องใหญ่' นะคะ
เคยมั้ย? ที่เราเห็นการกระทำที่ไม่ถูกไม่ควร แล้วจริงๆ เราสามารถทำอะไรบางอย่างกับมันได้ ... แต่เราก็ 'ไม่ทำ' เพราะคิดว่า เฮ้ย... ไม่ยุ่งดีกว่า ไม่มีอะไรหนิ เดี๋ยวเค้าก็ผ่านมันไปได้เองแหละ .... ยกมือค่ะ ... ไม่ต้องอาย ... หงีก็เคยเป็นค่ะ
ที่หงีหยิบเรื่องนี้ขึ้นมาเล่า ก็เนื่องจากว่า เมื่อวันก่อน ที่หงีเดินทางกลับจากเชียงราย ... ในระหว่างที่เครื่อง Approaching ... ก่อนจะ Landing ... ในระหว่างนั้น จะเป็น Final Cabin Check ของลูกเรือ หรือ แอร์ฯ สจ๊วต นะคะ ... เพื่อตรวจสอบความเรียบร้อยภายในห้องโดยสาร เพื่อให้มีความปลอดภัย และพร้อมต่อการ Evacuate หากเครื่องประสบอุบัติเหตุระหว่างนำเครื่องลงจอด ... สิ่งที่ลูกเรือต้องเช็ค ก็ อาทิเช่น มีกระเป๋าใบใหญ่ หรือ สิ่งกีดขวางทางเดินออกจากที่นั่งของผู้โดยสารหรือไม่ ผู้โดยสารได้รัดเข็มขัดนิรภัยหรือไม่ ม่านหน้าต่างปิดอยู่หรือไม่ ... อะไรพวกเนี้ยะ ... ซึ่ง มันเป็นหน้าที่ของลูกเรือ 'เพื่อความปลอดภัยของผู้โดยสาร' เอง
ในระหว่างที่ลูกเรือเดินตรวจสอบความเรียบร้อยอยู่นั้น หงีก็ได้ยินเสียงโวยวายมาจากด้านหน้า เป็นเสียงของผู้ชาย พูดว่า "ก็หลับอยู่ เอ๊ะ พูดไม่รู้เรื่องหรือไง ไอ้ hia นี่ จะเอาอะไรฮะ!!' มันกักขฬะหยาบคายมาก จนอดจะโผล่หน้าไปดูไม่ได้ ... แล้วที่ช็อคกว่าคือ หงีเห็น ผู้โดยสารคนนั้น พยายามลุกขึ้นยืน และเอื้อมมือไป เหมือนกำลังจะทำร้ายร่างกายสจ๊วตแล้ว ... คุณพระ ... หงีรับไม่ได้มากๆ
เอาล่ะ .. ถึงตรงนี้ ... ถ้าคุณเป็นหงี คุณจะทำอย่างไรคะ? ... ยอมรับค่ะ ว่า ไม่กล้าลุกเดินไปบริเวณที่เกิดเหตุเพื่อห้ามความขัดแย้งที่กำลังเกิดขึ้น ... และ หงีก็คิดว่า มันไม่ใช่จังหวะที่ถูกที่ควรเท่าไหร่ เพราะเครื่องกำลังจะ Landing แล้ว
ณ ตอนนั้นเอง ... หงีคิดเลยว่า หงีต้องทำอะไรซักอย่าง หงีไม่ต้องการปล่อยให้เหตุการณืนี้ผ่านไปแบบนี้ ... การที่ลูกเรือต้องรับการกระทำแบบนั้น เป็นเรื่องที่ไม่ถูกต้อง และยิ่งไปกว่านั้น หงีนึกถึงจิตใจของสจ๊วตคนนั้น หงีคิดว่า น้องเค้าคงรู้สึกไม่ดีอย่างมากแน่ๆ ... ในวินาทีนั้น หงีถามตัวเอง และหงีก็ได้คำตอบว่า ตอนเดินลง หงีจะพูดให้กำลังใจน้องเค้า และทีมลูกเรือ ... อย่างน้อย หงีให้ความยุติธรรมกับเค้าไม่ได้ แต่หงีคิดว่า หงีสามารถทำให้จิตใจของเค้า รู้สึกดีขึ้นได้ จากกำลังใจเล็กๆกำลังใจหนึ่ง
สิ่งที่หงีทำ ... คือ ก้มหน้าอธิษฐาน ขอความกล้าจากพระเจ้า ที่จะกล้าพูดกับน้องเค้าอย่างที่ตั้งใจ ... เพราะ มันก็ออกจะเขินอยู่ล่ะนะคะ ... แต่หงีคิดว่า สิ่งที่หงีคิดนั้น ก็เป็นสิ่งที่ควรทำ ... ดังนั้น เมื่อเครื่อง Land เรียบร้อย หงีก็ได้ทำอย่างที่ตั้งใจไว้ ^^ ... คำพูดสั้นๆของหงี "สู้ๆนะคะ" ...ได้รับการตอบรับเป็นรอยยิ้มเล็กๆ ที่แสดงออกถึงความรู้สึกดีต่อการให้กำลังใจที่หงีให้ ... หงีพอใจแล้ว หงีคิดว่า Mission Complete!!! ... และหงีเชื่อว่า วันนั้น และต่อจากนั้น น้องเค้าจะสามารถทำงานต่อได้ อย่างไม่ต้องรู้สึกไม่ดีต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
อ่อ ... สิ่งที่หงีรู้สึกขอบคุณพระเจ้า และคิดว่า นี่คือสิ่งที่ควรจะเป็นก็คือ เมื่อเดินออกมาจากเครื่องค่ะ ... มีทีม Security รอรับ ผู้โดยสารกร่างคนนั้นอยู่หน้าเครื่องทีเดียว ... หงีเดินผ่านมา แต่ก็ได้ยินบทสนทนาที่ค่อยๆเบาลงไปเรื่อยๆห่ลังจากที่หงีเดินห่างออกมา ... " คุณครับ ... คุณทราบไหมครับ ว่า ความปลอดภัย ....." หงีคิดว่า พี่ๆ Security น่าจะช่วยอธิบายให้ผู้โดยสารคนนั้นได้เข้าใจโลกมากขึ้นแล้ว^^
ในชีวิตเรา ... มีเหตุการณ์มากมายนะคะ ที่หงีคิดว่า มันคล้ายๆกับแบบนี้ ... คือ เราเจอเรื่องราวที่เราคิดว่า เราไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง แต่ที่จริงแล้ว เราสามารถทำอะไรบางอย่างกับมันได้ ไม่มากก็น้อย เช่น หากเห็นความไม่ถูกต้อง จริงๆ เราสามารถช่วยพูด หรือ ช่วยปกป้องสิทธิของคนที่ถูกรังแกได้ ... แต่หลายๆครั้ง เราไม่ได้ทำ เพราะเพียงเราคิดว่า ... มันไม่ใช่เรื่องของเรา หรือ คนอื่นเค้าก็ไม่ทำกัน หรือ หลายๆครั้ง เราคิดว่า ไม่เป็นไรหรอก คงไม่เป็นไรมั้ง ....
ไม่หรอกนะคะ ... หากเรา เพิกเฉย ต่อสิ่งที่เราควรจะทำ ... หงีว่า นั่นคือความอันตรายที่เรากำลังช่วยสร้างให้มันเกิดขึ้นในสังคมเรา ... เช่น หากเราเห็นผู้หญิงกำลังถูกทำร้ายร่างกายโดยสามี หากเราคิดว่า เฮ้ย เรื่องผัวเมีย ... คำถามที่คุณต้องคิดต่อคือ เฮ้ย คุณทำอะไรไม่ได้จริงๆหรือ? คุณช่วยเหลือผู็หญิงคนนั้นให้พ้นจากการถูกทำร้ายร่างกายไม่ได้จริงๆหรือ? หรือเราเพียงแต่ "เพิกเฉย" เพราะคิดว่า มันไม่ใช่เรื่องของตัวเอง?
สุดท้ายนี้ ... หงีอยากฝากไว้นะคะ ... บางครั้ง บางเหตุการณ์ ถ้าเราทำอะไรกับมันได้ ถึงแม้เป็นเพียงส่วนเล็กน้อย ก็ทำเถอะค่ะ ... เพื่อสังคมของเรา โลกใบนี้ของเรา จะเป็นโลกที่เกื้อหนุน ช่วยเหลือกัน และน่าอยู่ยิ่งขึ้น
คืนนี้ดึกมากแล้ว ... ฝันดีนะคะ ขอพระเจ้าอวยพรค่ะ
